“Görünmez el gibi tutan bir program var.” – Esra Aslan’ın Hikâyesi

Esra, uzun yıllardır kişisel gelişim konularıyla ilgilenen, seminerler veren ve meditasyon yapan biriydi. Buna rağmen bazı şeyleri ıskaladığını, kendini tam göremediğini fark ediyordu. MCP Temelleri’nde kendine daha tarafsız bir gözle bakmaya başladı; nerelerde farkındalığını kaybettiğini, nerelerde bir programı gerçek zannettiğini ve kendisindeki yetersizlik inancını daha net gördü.

Seni biraz tanıyabilir miyiz?

Ben Esra. MCP Temelleri’ne katılmış olan bir öğrenciyim. Şu anda çalışmıyorum. Hayatımda bir değişiklik yapma döneminde olan, kariyer arayışında olan ama onun ötesinde kendi kişisel gelişimine odaklanmış biriyim.

Yaklaşık 11 yıldır kişisel gelişim konularıyla ilgili seminer veriyorum ve 14 yıldır meditasyon yapıyorum. Daha önce 20 yıla yakın bir iş deneyimim oldu; yüksek öğrenim kurumlarında çalıştım.

Şimdi kendime uygun olan kariyeri bulmaya başladığımı düşünüyorum. Çünkü kişisel gelişim konularıyla ilgilendiğim için kendimi bu alanda daha rahat, özgür ve samimi hissediyorum.

IMCP’ye katıldığında hayatını nasıl tanımlıyordun?

Pandemiyle birlikte beklemediğim bir döneme girdim. Hayatımdaki dönüşüm dönemine denk geldiği için beklentimin ötesinde bir değişim ve gerçekleri kabul etme hali yaşadım.

Bir doktora programım vardı. Onu 2023 yılında kendi isteğimle bıraktım. Belki de ondan kaynaklanan bir boşluk duygusu vardı. “Bundan sonra ne olacak, ne yapacağım, hayatımla ilgili beklentilerim neler, değerlerime göre mi yaşıyorum?” gibi sorularla, varoluşsal ya da kariyerle ilgili bir içsel dönüşüm sürecinden geçiyordum.

MCP ile birlikte kendimle ilgili bazı cevapları bulmaya başladığımı fark ettim. Kendimi daha iyi anlamaya ve görmediğim bazı kör noktaları daha rahat görmeye başladım. Şimdi bazı şeyler kendimle ve beklentilerimle ilgili daha netleşti.

Programa katılma sebebin neydi?

Kesinlikle önce kendimle ilgiliydi. Kendi öz dönüşümüm, kendimi anlamam, kendimi tarafsız bir gözle görmek istemem ve iç dünyamla ilgili neler olup bittiğini analiz etmem.

Daha önce de kendimle çalışmaya gayret ediyordum. Şiddetsiz iletişim, öfke yönetimi, stres yönetimi, olumlu düşünme pratiği gibi konularda çalışmalarım vardı. İçsel gözlem, yazı yazmak, zaman zaman günlük tutmak bana yardımcı oluyordu. Ama bazı şeyleri ıskaladığımı, tam göremediğimi de fark ediyordum.

Eğitim sürecinde yapılan uygulamalar, Misha’nın anlatımları ve Elena’nın paylaşımları bana aydınlatıcı bir deneyim oldu. Daha önce meditasyonla ya da yazı yazarak bazı şeyleri görebileceğimi düşünüyordum. Ama burada, bunu daha sistemli bir şekilde çalışabileceğimi gördüm.

Bir kariyer arayışı içinde olduğum için de “Hangi işi yapmak beni mutlu eder, kişisel özelliklerime hangi meslek daha uygun olur?” diye düşünüyordum. MCP Temelleri’nde öğrendiğim konuları çevremle paylaştım ve bu modelin çalıştığını bizzat deneyimledim.

Profesyonel anlamda danışan ya da müşteri almadım henüz. Belki hazır hissetmedim, belki bazı konuları iyice çalışmak ve kendimi yeterli hissetmek istedim. Ama bu işi profesyonel olarak da yapabilirim diye düşünüyorum.

MCP Temelleri’nden sonra hayatında hangi alanlarda değişim başladı?

Olağanüstü, çok somut bir değişimden ziyade daha süptil, daha görünmez ama etkili farklılıklar hissettim.

Kendime bakış açım, hayata bakış açım değişmeye başladı. Pandemiden beri hissettiğim bazı olumsuz duygular, düşünceler, memnuniyetsizlik ve nereye gideceğimle ilgili belirsizlik yavaş yavaş ortadan kaybolmaya başladı. Yaşamdan daha çok zevk alabildiğimi fark ettim.

Grup arkadaşlarımla yaptığımız çalışmalarda kendimi daha iyi görmeye başladım. Nerelerde kendi farkındalığımı kaybediyorum, nerelerde bir programı gerçek zannediyorum, bunu gördüm.

Bir arkadaşımı dinlerken de bunu çok net fark ettim. Eskiden aynı konuları tekrar tekrar anlattığında içsel olarak kızgınlık hissediyordum. “Ben senin duygusal çöplüğün değilim,” diye düşünüyordum.

Ama eğitimden sonra onun metaprogramını, içsel çocuğunu, hangi ego parçasıyla kendini savunmaya çalıştığını görmeye başladım. Şimdi ona karşı biraz daha hoşgörülü, biraz daha merhametliyim.

Aynı programları anlatıyor, belki değişmeye de niyeti yok. Ama ben içeride “Burada bunu şu tetikliyor, duygusu bu, düşüncesi bu, verdiği reaksiyon bu,” diye görebiliyorum.

Bu bakımdan bağımsız gözlemci olmaya başladığımı fark ettim. Bu dinleme becerisi bile ilişki kalitemi, hayata bakış kalitemi ve o kişiye bakış kalitemi değiştirdi.

MCP Temelleri’ni tamamladıktan sonra elde ettiğin en önemli 3 sonucu bizimle paylaşır mısın?

Birincisi içgörü. Kendimle ilgili ve başkalarının iç dünyasıyla ilgili daha farkındalıklı bir içgörü gelişti.

İkincisi ruhsal olgunluk. Bu içgörü aynı zamanda bir anlayış anlamına geliyor. Kendime ve başkalarına daha olgun bir yerden bakmaya başladığımı hissediyorum.

Üçüncüsü özgürlük. Bağımsız gözlemci olmak, programların farkındalığını yaşamak ve “Evet, şu anda bende bir program çalışıyor” diyebilmek benim için özgürlük demek.

Eğitim sürecinde değişimle ilgili korkuların oldu mu?

Bir korku yaşamadım. Ama egonun bir çekimi var. O program aslında senin değişmeni istemiyor. Konfor alanında kalmak istiyorsun.

Bir korkudan ziyade, alıştığın şekilde yaşaman için seni geri çeken bir direnç oluyor. “Burada rahatsın. Evet mutsuzsun ama bildiğin bir alan, güvendesin. Gitme,” diyen bir taraf gibi.

Mesela kendimi hazır hissetmiyordum. Her şeyi hemen yapamayacağımı düşünüyordum ama bunun tam sebebini çözemiyordum. MCP Temelleri’nde yaptığımız çalışmalarda bendeki yetersizlik inancını, yetersizlik metaprogramını çok net gördük.

“Hazır değilim, daha çok çalışmalıyım, bu konuda uzmanlaşmalıyım, kendimi yeterli hissetmeliyim” gibi bir programla hareket ettiğimi fark ettim. Şimdi bunun yavaş yavaş değiştiğini hissediyorum. “Ben müşteri alabilirim, yapabilirim,” diye düşünmeye başladım.

Bu süreçte hayatından neleri çıkardın?

“Yeterince iyi değilim, çok çalışmam lazım” programını çıkarmaya başladığımı fark ettim.

Daha önce bunu görünmez bir el gibi hissediyordum. “Görünmez el gibi tutan bir program var ve ne olduğunu bilmiyorsun. Seni ne tutuyor? Ne kısıtlıyor? Olduğun yerde seni böyle bağlıyor,” gibi düşünüyordum. Onun benden uzaklaşmaya başladığını fark ettim. Artık daha özgür olmaya başladım.

Bir de çocukluğumdan beri hayata karşı umutsuz ve karamsar bir bakış açım vardı. Yıllardır kişisel gelişim alanında şunu söylerdim: Dış dünyayı değiştiremezsiniz ama bu dünyaya verdiğiniz karşılığı değiştirebilirsiniz.

Bunu başkalarına da söylerdim, kendim için de düşünürdüm. Ama bunu uygulamak her zaman kolay olmaz. Şimdi içsel umudumu daha canlı tutmaya başladığımı ve hayata daha olumlu yaklaştığımı fark ettim. O karamsarlık ve umutsuzluk benden çıkan, giden bir şey olmaya başladı.

Çevren bu değişimi nasıl fark etti?

Bunu aslında onlara sormak lazım. Çok net bir geri bildirim almadım. Ama ben annemle yaşıyorum ve annemle ilişkim daha olumlu hale geldi diye düşünüyorum.

Birbirimize karşı daha sabırlı ve anlayışlı olabiliyoruz. Bazen hâlâ bir şey tetiklenebiliyor, öfkelenebiliyoruz. Eski programların çalıştığı anlar da oluyor ama kısa sürüyor. Onu atlatıyoruz, unutuyoruz ve devam ediyoruz.

Sanki daha iyiyiz. Ben kendi açımdan öyle hissediyorum.

MCP koçluğunu kendi kelimelerinle nasıl tanımlarsın?

MCP koçluğu benim için bir rehberlik ve ayna tutma deneyimi.

Önce koçun kendini tanıması, anlaması, kendi programlarını görmesi gerekiyor. Çünkü kendini bilmeden, kendinde içgörüyü, özgürlüğü, öz merhameti, sevgiyi ve saygıyı yaşamadan bunu karşı tarafa yansıtamazsın.

Bir araç gibi. Faydalı bir araç. Karşıdaki kişinin de kendini görmesine, farkındalığını geliştirmesine ve kendiyle temas etmesine alan açıyor.

Bu eğitimi kimlere önerirsin?

Bence ağır bir psikiyatrik ya da psikolojik rahatsızlık söz konusu değilse; kendiyle, hayatla ve ilişkileriyle ilgili bir şeyi anlamak isteyen herkes için uygun olabilir.

Çünkü hayat ve başkaları her zaman istediğimiz gibi değişmiyor. Bizim bakış açımızı, bilincimizi ve tepkilerimizi görebilmemiz gerekiyor. Bilincin değişmesi de kolay bir şey değil; o bilinci oluşturan programları görebilmek gerekiyor.

MCP Temelleri kişinin kendi kalıplarını, inançlarını, beklentilerini ve tepkilerini görmesine yardımcı oluyor. İçsel çocuğun ihtiyaçlarını, hangi parçaların devreye girdiğini, hangi programların çalıştığını anlamak çok büyük bir farkındalık kazandırıyor.

Bu yüzden varoluşsal konular, ilişki sorunları, kişinin kendiyle ilgili tekrar eden döngüleri gibi birçok alanda faydalı olabileceğini düşünüyorum.

Gelecek planların neler?

Programı iyi çalışarak bitirmek, iyi öğrenmek ve bu konuda ustalaşmak istiyorum.

Önce kendi değişimimi ve dönüşümümü daha somut olarak görmeyi diliyorum, niyet ediyorum ve amaçlıyorum. Kendi dönüşümüm ve özgürleşmem, hayatta ummadığım birçok kapıyı açacaktır diye düşünüyorum.

Sonrasında “Evet, ben değiştim ve dönüşüyorum; başkalarına da ışık tutabilirim, başkalarına da dokunabilirim,” demek istiyorum.

Amacım bu faydayı yaymak.

Siz de Reaktif Dönüşüm Yöntemi’ni öğrenmek ve MCP yaklaşımını kendi hayatınızda ya da çalışmalarınızda kullanmaya başlamak isterseniz MCP Temelleri programını inceleyebilirsiniz:

https://programs.imcp.org/rdy